Sunan Ibn Majah · Livre 34 · L’invocation
Sunan Ibn Majah · كتاب 34 · كتاب الدعاء
Quand il allait se coucher, le Prophète (ﷺ) disait : « Allahumma Rabbas-samawati wa Rabbal-ardi, wa Rabba kulli shay’in, faliqal-habbi wan-nawa, munzilat-Tawrati wal-Injili wal-Qur’anil-‘Azim. A’udhu bika min sharri kulli dabbatin Anta akhidhun binasiyatiha, Antal-Awwalu fa laysa qablaka shayun, wa Antal-Akhiru, fa laysa ba’daka shayun, Antaz-zahiru, fa laysa fawqaka shayun, wa antal-batinu fa laysa dunaka shay’, aqdi ‘annid-dayna waghnini minal-faqr (Ô Allah, Seigneur des cieux, de la terre et de toute chose, Fendeur de la graine et du noyau, Révélateur de la Torah, de l’Évangile et du Noble Coran, je cherche refuge auprès de Toi contre le mal de toute créature dont Tu tiens le toupet. Tu es le Premier, rien n’est avant Toi ; Tu es le Dernier, rien n’est après Toi ; Tu es le Très-Haut, rien n’est au-dessus de Toi ; Tu es le Très-Proche, rien n’est plus proche que Toi. Règle ma dette et préserve-moi de la pauvreté. »
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ
" اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الأَرْضِ وَرَبَّ كُلِّ شَىْءٍ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى مُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ الْعَظِيمِ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْءٌ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَأَغْنِنِي مِنَ الْفَقْرِ " .
Référence : Sunan Ibn Majah 3873Réf. dans le livre : Livre 34, Hadith 47
Options de copie
Choisis un format rapide ou compose ta copie.